Van GoeroeJossie naar Jos Reinhoudt

Enige tijd geleden heb ik mijn Twitternaam veranderd van @GoeroeJossie in @JosReinhoudt. Van verschillende kanten is mij gevraagd wat daar precies de reden voor is. Zoals altijd zijn over historische momenten verschillende versies van het verhaal in omloop.

Hieronder vertel ik er twee, maar daarmee is niet gezegd dat een van twee de enige, volledige en complete waarheid beschrijft. Integendeel, beide versies kunnen gedeeltelijk waar of zelfs volledig uit de duim gezogen zijn. Daarnaast moedig ik iedereen aan met een ander, sterker of geloofwaardiger variant te komen.

Versie 1: The India Connection

Lang geleden, toen de bomen nog van hout waren, was ik niet de vetbetaalde consultant die ik nu ben. Integendeel: ik leidde een sober leven op het platteland van India, waar ik rondtrok van dorp naar dorp en van stad naar stad. Net als iedereen in die tijd sliep ik op de grond, at ik wat de pot schafte en liet ik mijn haren groeien. Het was love & peace all over the place.

Om aan de kost te komen deed ik wat ik het beste kon: verhalen vertellen. Het ging me goed af. Langzamerhand bouwde ik een heel repertoire van sterke, half-waargebeurde sprookjes, getuigenissen, nieuwsberichten en toekomstvisioenen op. Iedere keer als ik op zo’n Indiaas dorpsplein mijn teksten uitsprak, ontstonden er discussies en kwamen er vragen. Meestal slaagde ik er ter plekke in een antwoord te verzinnen, maar vaak ook droeg de bevolking zelf alternatieven aan. Die onthield ik dan, zodat ik in het volgende dorp weer een verbeterde versie van mijn verhaal kon vertellen.

Voorbeeld: op een nacht zag ik twee onbekende wezens rondscharrelen. De eerste bleek van dichterbij een vos te zijn. De tweede was groter, liep waggelend en maakte vreemde geluiden. In het donker leek het wel een zwerfgeest of kobold. Toen hij onder een lampje doorliep zag ik wat het echt was: een dronken dwerg met een kale kop.

Door de tijd heen werd ik langzaamaan beroemd. De mensen begonnen steeds meer geloof te hechten aan mijn visioenen en voorspellingen. Sommigen begonnen met me mee te reizen, waardoor ik gaandeweg een steeds groter aantal volgers kreeg. In die tijd was dat in India overigens niet heel ongebruikelijk. Mijn volgers spraken mij aan met Goeroe Jossie, en deze naam heb ik nog jarenlang aangehouden toen ik naar Nederland terugkwam.

Nu vind ik dat het tijd is om de titel ´goeroe´ en daarmee mijn ongekozen leiderschapsrol definitief achter me te laten. De roep om een sterke leider wordt in deze tijd weliswaar opnieuw steeds luider, maar die roep is wat mij betreft steeds minder gewenst. We hebben geen goeroes nodig, maar mensen die zelf nadenken. Daarom heb ik er nu voor gekozen onder mijn eigen naam door te gaan, ook op Twitter.

Versie 2: Dankzij de snelheid van het licht

Lang geleden, toen de bomen nog tot in de hemel groeiden, werkte ik bij een internetbedrijf. Dat  was aan het eind van de vorige eeuw, de tijd waarin de digitale snelweg veranderde in e-business, de telefoon in een gadget en de televisie in een amusements-portal. Net als iedereen had ik het volste vertrouwen in de Nieuwe Economie die dankzij internet mogelijk werd, onafhankelijk van tijd en plaats.

Mijn werk bestond eruit anderen de voordelen van internet te demonstreren, en daar was ik behoorlijk goed in. Ik kon putten uit een heel arsenaal voorbeelden, cases, business-modellen, tools, gadgets en demo’s.

Een voorbeeld: een aantal wizkids kwam op het idee om hondevoer via internet te gaan verkopen. Om hun site tot een succes te maken gaven ze gratis honden weg. Big business, tot aan de IPO die ze miljonair maakte.

De vraag naar succesvolle voorbeelden van e-commerce en e-business was enorm, en iedereen die een paar van dit soort websites kom noemen werd al gauw goeroe genoemd. Ik ook. Vincent Evers, Richard Lamb, Maurice de Hond, Roel Pieper, Al Gore, Ben Woldring – allemaal goeroes. Op Al Gore na heb ik ze allemaal weleens de hand geschud; goeroes onder elkaar. Op alle sites waarvoor je een username moest hebben koos ik goeroejossie: Hyves, Fotolog, YouTube, alles, en later ook Twitter. Toen de internetbubbel uiteenspatte heb ik die username nog lang aangehouden.

Mijn username goeroejossie was in feite ook een schuilnaam. Door niet mijn eigen naam te gebruiken was het mogelijk tamelijk anoniem actief te zijn op allerlei internetsites en overal aan mee te doen zonder me bloot te geven. Door de anonimiteit van mijn username was ik nadrukkelijk níet de leider die de titel ‘goeroe’ suggereert, integendeel: niemand wist wie ik echt ben. Dat ben ik zat, het wordt tijd om zichtbaar te worden, frank en vrij in de schijnwerpers te gaan staan. Daarom heb ik er nu voor gekozen onder mijn eigen naam door te gaan, ook op Twitter.

Advertenties

One Response to Van GoeroeJossie naar Jos Reinhoudt

  1. Mirzoza says:

    Hierbij verklaar ik, Mirzoza, de favoriete vrouw van sultan Mangogul, dat de naam Goeroejossie destijds inderdaad door de Indiase binnenlanden gonsde. Mangogul had in die dagen een paleis in India, opgetrokken uit platina, waar hij zijn vakanties placht door te brengen tezamen met een select groepje van zijn intelligentste viziers en lekkerste concubines. Een van hen was ik.

    Op een dag was ik, geheel tegen het protocol in, alleen naar buiten gelopen om de Indiase bloemenluchten op te snuiven. Er hing een weeïge lucht van seringen, rozen en lotussen, waardoor ik van lieverlee letterlijk en figuurlijk de weg kwijtraakte. Plotseling kwam ik, na een urenlange dwaling, tegenover een roze olifant te staan, die met zijn slurf keiharde klappen tegen mijn beide wangen begon uit te delen, van links naar rechts, hard, ritmisch, zonder te stoppen. De flikkering van zijn ivoorwitte slagtanden verblindde mij, in paniek gilde ik, maar niemand hoorde mij, want in India bestaat nog ongerepte natuur.
    Of werd ik wel gehoord? Ja, Goeroejossie had mijn noodsignaal opgevangen en had zich dapper door het oerwoud heen een bescheiden pad geslagen. Met een injectie van sprookjes en sagen wist hij de olifant tijdelijk te verdoven, zodat ik, in mijn verfomfaaide japon, veilig terugkon naar mijn sultan.

    Uit dankbaarheid vertelde ik Goeroejossie het verhaal van Belgemer en Kehoumi, aan het eind van de achttiende eeuw, 1793 om precies te zijn, geschreven door de patriot Gerrit Paape. In ‘Belgemer en Kehoumi of de aartsvader der wysgeeren. Eene Asiatische Vertelling in negen boeken’ raakt de liefde tussen de jeugdige Indiase Belgemer en zijn geliefde Kehoumi verstoord door een misverstand. Belgemer gaat gedesillusioneerd op reis om haar te vergeten en wordt onderweg geconfronteerd met verschillende maatschappijen, kluizenaars en bestuurders die hem een spiegel voorhouden. In wezen onderneemt hij een zoektocht naar de wijsheid die aan Prediker doet denken. Met deze oosterse vertelling maakt Gerrit Paape zijn visie op de samenleving duidelijk. Zijn vrolijke wijsbegeerte schemert als het ware door de Indiase rimboe heen.
    In het laatste deel van het boek maakt Belgemer kennis met een maatschappij, die als een soort Utopia kan worden beschouwd. Alles wat de geestelijken hier leren aan de mensen stemt overeen met het verstandig gevoel. Wijsheid en deugd vormen samen namelijk het hoogste geluk van de redelijke mens. Hoe meer men dit benadert, hoe nader men bij de schepper komt. Het goede komt allemaal van de koningin. Zij maakte een scheiding tussen godsdienst en staat. Zij richtte scholen op waar liefde werd gedoceerd. Zij spoorde de geleerden aan om arbeid te verrichten die de gehele bevolking tot nut zou zijn.
    ‘Wat moet die koningin een goddelijk schepsel zijn,’ stelt Belgemer vast. Hij wil haar graag ontmoeten. Als hij naar de koningin gaat, blijkt die intens verdrietig te zijn om een minnaar die haar ooit verlaten heeft. Belgemer kijkt op en ziet dat zij Kehoumi is. Beiden zijn ze ontroerd. ‘Belgemer,’ zegt Kehoumi, ‘wij zullen nooit weer scheiden. Gij hebt het misbruik en de onheilen van een gebrekkige wijsbegeerte gezien en gevonden, en ik heb met de daad getoond dat de ware wijsbegeerte, op het goede moment gebruikt, de mensen wezenlijk gelukkig kan maken. Onze nakomelingen zullen wijsgeren zijn.’

    Deze koningin Kehoumi, was mijn betovergrootmoeder. Goeroejossie raakte onder de indruk van haar landsbestuur en besloot de politiek in te gaan…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: